dziwna jest wolność którą mi dałeś
mogę leżeć alę muszę wstać
przecież
dałeś mi nasze wolne dzieci
muszę dać im pić
muszę dać im jeść
muszę je ucałować
choć wcale nie muszę

dziwna jest wolność którą ci dałam
jestem nią
dlatego kreseczki na mojej twarzy
śmieszą mnie

a ty kochany mój
jesteś wolny
choć związałam cię mocno miłością

musisz tu być
choć możesz odejść
musisz mnie ucałować
musisz!

Ilość odsłon: 499

Komentarze

luty 14, 2016 20:22

Wiersz zgrabny i powabny, i pełen treści, choć u mnie jest trochę inaczej ale chciałbym by było tak jak tu.
Pozdrawiam walentynkowo :)))

luty 14, 2016 19:39

Ten tekst jest skazany na powtórzenia. Mogę go ulepszyć, ale muszę pomyśleć czy nadal będzie wtedy taki fajnie denerwujący i mój, mój, mój ;)))

Dziękuję za czytanie i komentarze!

luty 14, 2016 15:25

:)

luty 14, 2016 14:56

Podoba mi się, z przyjemnością przeczytałam :)

luty 14, 2016 14:38

Czemu służą powtórzenia: muszę (x3)? A potem jeszcze musisz - także kilkukrotnie powielane, i dalej: jest, jesteś, jestem... Moim zdaniem za dużo tu niewiele wnoszących słów, zapychaczy, tak jakby Autorce skończyły się pomysły i musiała jakoś wiersz dopisać do końca. Ale są i fajne przebłyski, np. kreseczki na twarzy, które śmieszą. Tylko przebłyski, jak dla mnie.

luty 14, 2016 14:36

Dziękuję serdecznie Wam wszystkim za to, że nie zostałam sama z moim tekstem, że się Wam chciało przeczytać i pięknie komentować. Dziękuję pięknie!

luty 14, 2016 14:35

Taki do poczytania w niedzielę rano w piżamie i nocnej koszuli. Na dobry dzień :)

luty 13, 2016 22:56

W sedno tematu. Ładnie, zawsze serdecznie Lucynko!

luty 13, 2016 22:17

Naturalnie, prosto z wnętrza, bez udziwnień i nadęcia! :)

luty 13, 2016 21:49

Lucynko, piękniej już chyba nie można było. Jest właśnie tak, jak piszesz.
Lubię Ciebie czytać.

Pozdrawiam