Szanowni Państwo. W związku z rozpoczęciem wygaszania serwisu Poema informuję, że końcem marca 2017 zablokuję możliwość logowania się, a co za tym idzie tworzenia nowych treści. W okolicach października 2017 serwis zakończy swoją działalność. Zachęcam do zabezpieczenia własnej twórczości przed datą wygaszenia, później nie będzie takiej możliwości.

Arkadiusz Kuryłowicz

Nie wiem – czasami jest mi trudniej wyrazić to co czuję, chciałbym tak wiele może nawet za dużo

dlatego wtedy śpiewam mucho más i nie martwię się już o przyszłość, bo wiem,

że obok jesteś nawet w operze Wagnera wszelkie fundamentalne pytania wydają się być proste

Moje ciało choruje – diagnoza jest jedna, poddając się chorobie wieku zostajesz mistrzem

a Głosy filozofów są jak termometr w ludzkim organizmie Zazwyczaj przez filozofię najlepiej

wyraża się gorączka tego świata – a medycyna posunęła się zdumiewająco

 

nie ma przypadków beznadziejnych a wyrokować na tle sztuki mogą tylko

najroztropniejsi żeglarze Wspólne dobro jest dyscypliną vox populi więc proszę – zabij we mnie

poezję, niech nic już nie znaczę w językach świata – Nie ma cierpienia, którego by nie złagodził

kwadrans lektury Przez pierwsze minuty będziesz słuchać, później skończy się krzywa

statystyczna, pismo klinowe miłości oplecie wszystkie korzenie, te z których cię wywiedziono

i te na które skazano cię po uzyskanym dyplomie – chrypą zagłuszysz wyrzuty sumienia

 

gdy głupota z biedą już cię złapią, stwierdzisz, że dla mnie chciałaś żyć


Ilość odsłon: 395

Komentarze

styczeń 17, 2017 22:01

bardzo ciekawie
z zainteresowaniem czytałam

pozdrawiam serdecznie


styczeń 17, 2017 21:30

Dzięki to miłe. Do zoba :)

styczeń 17, 2017 18:53

Niektóre metafory mi nie podchodzą, ale...
...wiersz dobry. Wyobraź sobie, że tak uważam.
:-)
Pozdrawiam.

styczeń 17, 2017 18:48

czytałem go i czytam. aż jestem zdziwiony, jest kilka miejsc które mi nie grają, ale już zauważyłem - żeton, kwestia stylu

styczeń 17, 2017 17:22

Dziękuje Wszystkim jeszcze raz za komentarze. Do szybkiego spotkania!

Ava

2-32-32-32-32-32-3

styczeń 17, 2017 00:37

Tekst, do którego chce się wracać.

styczeń 16, 2017 23:37

Dzięki Lucyna, zawsse dla Czytelnika. Dobrej nocy!

styczeń 16, 2017 21:53

Pięknie się można zanurzyć w tym wierszu. Ja tylko tyle wiem, i to mi wystarcza.

styczeń 16, 2017 21:52

Dziękuję, uprzejmie wszystkim razem i każdemu z osobna. Czuję się spełniony. :)

styczeń 16, 2017 21:15

podoba mi się :)